برای کباب کوبیده از ۷۰ درصد گوشت سردست یا رونه گوساله و ۳۰ درصد قلوه‌گاه گوسفند استفاده می‌شود؛ این نسبت تقریباً استاندارد است و نیازی به دقت کامل ندارد.

بهترین چربی، چربی دور دنده و قلب‌گاه گوسفند است که سفت، سفید و تمیز باشد؛ این چربی عمده نقش لذیذ کردن کباب کوبیده را ایفا می‌کند و باید از پوست شکم و پرده دیافراگم خودداری شود.

برای هر کیلو گوشت، بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ گرم پیاز ریز رنده‌شده و آب‌گرفته استفاده می‌شود؛ پیاز را قبل از مخلوط کردن با گوشت حداقل دو تا سه ساعت در یخچال نگه می‌دارند.

نمک به پیاز اضافه می‌شود تا ترکیبات سولفوری باعث بوی بد نشوند و پیاز «شیرین» شود و آب آن خارج شود؛ همچنین نمک به گوشت اضافه می‌شود تا امولسیفای چربی را انجام دهد و چسبندگی لازم برای سیخ زدن ایجاد شود.

گوشت آماده سیخ زدن است وقتی چربی آن کمی آب شده و به دست می‌چسبد، سطح آن صاف و یکدست شده و ترک‌ترک یا زبر نباشد؛ در این حالت به راحتی روی سیخ می‌چسبد و از آن نمی‌ریزد.

وزن سیخ کباب کوبیده معمولاً ۱۲۰ گرم است، ولی برای سیخ لغمه تا ۱۸۰ گرم یا حتی ۲۵۰ گرم هم می‌تواند باشد؛ اندازه سیخ معمولاً دو یا دو و نیم سانتی‌متر است و طول آن باید یک تا یک و نیم سانتی‌متر کمتر از عرض منقل باشد.

استفاده از دستکش لاتکس باعث می‌شود گوشت کمتر به دست بچسبد و سیخ زدن تمیزتر و راحت‌تر انجام شود؛ حتی اگر فرد هرفه‌ای نباشد، این روش نتیجه بهتری دارد.

دمای زغال باید بسیار بالا باشد و زغال کاملاً سرخ باشد؛ برای کنترل شعله‌های ناشی از ریزش روغن از پنکه یا سشوار استفاده می‌شود تا از سوختن کباب جلوگیری شود.

سماغ باید فوراً پس از پخت و هنگامی که کباب داغ است و روغن هنوز روی سطح آن وجود دارد، روی کباب پاشیده شود؛ این زمان بهترین جذب و بروز طعم سماغ را فراهم می‌کند.

خیر، این کباب کوبیده بدون نیاز به جوش‌شیرین، تخمه مرد یا هر افزودنی دیگری تهیه می‌شود؛ بافت گوشت به‌خودی‌خود چسبندگی لازم را دارد و با رعایت نکات سیخ زدن از سیخ نمی‌ریزد.